Ontreddering van leë plekkie op winkelrak

MIN dinge laat ’n mens so moedeloos en ontredderd voel soos ’n leë plekkie op ’n winkelrak.

Jy raak net mooi gewoond aan daai lekker koekie met die sjokolade weerskante, daai wasmiddel wat eindelik die kolle uit Boeta se wit rugbybroeke kry, daai bier van Duitsland wat jou ná jare se gesoek nié jig gee nie of daai Italiaanse gereg wat proe soos iets uit Rome.

Dan staan daar skielik op die rak “discontinued” in die plek van jou gunsteling. Net só.

Laas Donderdagaand so twintig voor elf het ek daar voor die rakkie gestaan waarop Ouma Tinkie al die jare was en toe staan daar ook “discontinued”. En jy weet dis tyd, maar aan die ander kant weet jy jy gaan nooit weer dáái spesifieke koekie met dáái baie spesiale smakie kry nie, al soek jy hoe hard.

Ouma sou ’n CV gehad het wat vir niks skrik nie, maar werkgewers stel nie belang in ’n CV wat verklaar dat jy ’n lekkerder skilferkors- melktert as enigiemand anders suid van Kaïro kan bak nie.

Of dat jy duisende graad eentjies en tweetjies leer lees, skryf en tel het met net gesonde verstand, die hulp van die Liewe Vader, Sus en Daan en ’n klereborsel se agterkant.

Geen werkgewer sal wil weet van die ontelbare bruidjies se trouruikers wat jy vir “peanuts” gemaak het nie. Van daai goed was so groot dat jy nie eers die bruid op die troufoto’s kan sien nie.

Of dat sy op 82-jarige ouderdom die sweepklapkompetisie van Skuilkrans se kerkbasaar gewen het? Daai dag klap sterk manne van die plaas af die lang sweep op die parkeerterrein dat dit klink soos grensoorlog. ’n Halwe skaap as eerste prys is op die spel.

Toe almal klaar is, staan die klein tannietjie – in haar laaste dae net groter as ’n middelslag pikkewyntjie – nader en vra sag of sy, plaasnooi en skouruiter van Kruisfontein, veertien hekke van Redelinghuys in die Sandveld, ook maar kan probeer. Die volgende dag sit ons toe aan vir heerlike skaapboud – en, nodeloos om te sê, drie ekstra soorte vleis net vir veiligheid.

Sal hulle wil weet dat Ouma Tinkie tot op 89 ’n taxibestuurder was? Dit was haar plig om Mooigeleë se “klomp oues”, wat almal jonger as sy was, Sondae veilig by die kerk te kry.

En kan sy maar bysit dat sy eers op negentig bedank het as diaken?

Ja ou Moedertjie, jy mag kastig “discontinued” wees, maar nooit in óns winkel nie.

- Volksblad