Bulle, wat van landsbelang?

EEN van die laaste erekodes wat in beroepsport oorgebly het, is dat jou land áltyd belangriker as jou provinsie of klub is.

Nasionale trots is immers op die spel en die wil om bo uit te kom teen die wêreld se bestes is ’n belangrike dryfveer.

Nasionale kleure is die hoogste trappie wat enige speler kan bereik en ook die een keer wat spelers nie aan vet kontrakte en borgskappe behoort te dink nie.

Kan ’n mens jou indink dat een van die wêreld se grootste tennissterre soos John McEnroe dit van die hand sou wys om Amerika in die Davisbeker te verteenwoordig?

Dieselfde geld gholf se Ryderbeker en rugby en sokker se wêreldbekertoernooi.

Die bohaai wat die Blou Bulle Maatskappy nou maak omdat die Suid-Afrikaanse Rugbyunie (Saru) vir Heyneke Meyer as die Springbokafrigter wil aanstel, is kleinlik en onnodig.

Ná die debakel oor Peter de Villiers se aanstelling in 2008, wou almal in die land, maar veral Saru, dié keer hê die Bok-afrigter moes sonder kritiek en met waardigheid bekend gemaak word.

Die BBM se verklaring het hulle én die land hiervan ontneem en só ook Meyer se groot oomblik bederf.

Die Bulle kan Meyer buitendien nie keer nie, want hy kan ’n vrywaringsklousule waaraan ’n skadevergoedingseis gekoppel is, gebruik om sy bande met die Bulle te verbreek.

’n Mens het begrip daarvoor dat die Bulle teleurgesteld is. Hulle het waarskynlik baie in hom belê en groot hoop op hom gestel.

Maar dis die een keer waar die Bulle op hul tande moes byt en Meyer in vrede moes laat gaan het om sy groot droom werklikheid te laat word.

Die Springbokke is Suid-Afrika se belangrikste span. Nie die Bulle of enige ander provinsiale span nie.

As die Bokke wen, is die paviljoene vol, groei belangstelling in die sport en syfer die voordele uiteindelik na die unies deur.

As provinsiale belange swaarder weeg as die nasionale span, is daar ’n fout in die struktuur van Suid-Afrikaanse rugby wat reggestel moet word.

- Volksblad