Vermy liewer dié tolpad

Ek ry tot 3000 km per maand op enige denkbare pad, dus ook op die nuwe sogenaamde tolpad via Brandfort. Dis natuurlik ’n gróót verbetering wat reistyd en verkeersvloei betref.

En tog betaal ek veel makliker tolgeld vir die nabygeleë N1 verby Glen as by die Brandfort-tolhek en ry ek met veel groter gerief ’n pad soos die R21 tussen O.R. Tambo en Pretoria, of selfs die Dealesville- of Botshabelo-paaie as die Brandfort-tolpad.

Dit moet eerder growwepad, hobbelpad of skurwepad heet as tolpad.

Dit is duidelik dat op die ander genoemde paaie hoogstaande vakmanskap in die padbouprogram teenwoordig was.

Die pad via Brandfort voldoen aan bedenklike standaarde wat rygerief, padgeraas en teeroppervlak betref.

Miskien was kontrakteurs en voormanne in beheer wat gewoond was aan draadkarre in voetpaadjies wat oor graspolle en klippe moet wip. Terwyl die pad in aanbou was, het ek gewonder of Sanral die kontrakteurs gaan betaal wat hulle toekom.

Ek het selfs heimlik gehoop dat die toltarief verlaag sou word om te vergoed vir ongerief, frustrasie en onnodige slytasie.

Wat het van gehaltebeheer geword?

Ek betaal telkens die tolgeld (R31) onder protes en is darem nog nie geweier om deur te gaan soos wat berig is nie (Volksblad, 1 Februarie).

Wat wel twee weke gelede gebeur het, is dat ek vir vyf minute moes wag omdat ’n 1400-bakkie met ongeveer tien insittendes nie genoeg geld vir die kioskpreneur kon bymekaarskraap om deurgelaat te word nie.

Die geld wat opgediep is uit beursies, geknoopte sakdoeke, boesems en selfs gefrommelde stukke toiletpapier wou net nie by R31 uitkom nie. Toe ek protesteer, het iemand die hek langsaan gaan aktiveer en kon ek my reis voortsit.

Komaan julle, hoekom moet Brandfort in die skande gesteek word teenoor die Verkeerdevlei-plaza wat soveel groter verkeersdruk hanteer?

Antidom

Bloemfontein